Vandaag was een grote dag voor mij, want ik mocht samen met papa en mama naar Plopsaland. Een uitgelezen kans om al mijn helden van op tv eens van dichtbij te kunnen zien. Na een ritje van een uurtje kwamen we aan de ingang, waar ik al dadelijk op de foto mocht met Bumbalu. Ik was danig onder de indruk van die verschijning, maar ik had nog geen idee wat me nog allemaal te wachten stond die dag. Ik zwierde van de paardenmolen naar een draaimolen met autootjes, en vervolgens ging ik vliegen in een draaiende ballonnenmolen, wiebelen met eendjes in de vijver, springen met kwakende kikkers en in de drijvende theepotjes zitten. Gelukkig mochten papa en/of mama me steeds vergezellen, op die manier mocht ik al op enkele attracties die normaal nog niet bedoeld zijn voor een kleine dreumes als ik. Daarna was het tijd voor een bezoek aan de kinderboerderij, waar ik achter schapen en geiten aan kon rennen. Ik mocht met papa ook even op de tractor, en mocht zelfs aan het stuur zitten. Gelukkig kon ik goed sturen en heb ik geen enkel schaap doodgereden. De grootste verrassing voor mij was de Bumba show, waar ik mijn grote held in levende lijve zag. Mama en papa zorgden er voor dat we op de eerste rij zaten mooi voor het midden van het podium. Ik danste ijverig mee op mama’s schoot, zat met spanning te kijken hoe Bumba en Bumbalu toverden en zwaaide hen uit toen de show was afgelopen. Op onze weg naar de uitgang kwamen we nog kabouter Plop tegen. Nog even samen op de foto en als bedankje gaf ik hem een zoen op zijn neus. Het was een superdag! Terwijl we naar huis reden en ik in slaap viel, hoorde ik nog net mijn oudjes vertellen hoe een fantastische dag ze dit wel vonden en dat we zeker nog eens terug komen! Zo kon ik alleen maar zalig in slaap vallen terwijl ik droom van al mijn avonturen met mijn helden.

Vanaf vandaag ben ik 14 dagen thuis. Wel een beetje jammer want ik begon het net zo goed gewoon te worden in Witje Wiebel. Eerst heeft mama enkele dagen verlof, en vanaf maandag hebben we dan met ons drietjes één weekje verlof. Jammer genoeg begon mama haar verlof niet zonder zorgen en kon ze al snel terug beginnen werken. Na mijn ontbijt van groeimelk en boterhammen met choco, speelden we met de bal. Ik vond het superfijn en liep uitbundig rond. Tot ik plots struikelde en met mijn hoofd boempatat tegen de deur viel. Mama pakte mij snel op en ja hoor, daar kwam het eerste straaltje bloed.  Onmiddellijk een handdoek erop en hopen dat het snel stopte zodat mama even naar de wonde kon kijken. Dat zag er niet zo best uit, een openstaande wonde dus dit werd een bezoekje aan de huisarts. Gelukkig waren we snel aan de beurt en hoefde het net niet gehecht te worden. Wel is de wonde dicht gekleefd met zo’n 10 plakkertje en één grote plakker daarboven.  Al die kleefdingen zouden er een kleine week op moeten. Joepie, betekent dit dat mama mijn haar dan niet kan wassen? Zo blijf ik even van mijn grote shampoo-haar-wassen-vrees gespaard.

Niet zo veel nieuws de laatste tijd, dus maar eens een korte update dan. Nu het goede weer steeds meer en meer opduikt speel ik al veel in de tuin. Gras plukken, bloemen en stenen eten, mieren platstampen, echt een oase van ontdekking voor mij! Ik krijg zelfs al een beetje een bruin kleurtje van het veel in de zon lopen. In combinatie met mijn blonde haren ga ik nog een echte vamp worden! Binnenkort zal ik wat meer naar de kribbe moeten gaan want mijn papa zijn ouderschapsverlof zit er op. Gelukkig ga ik altijd graag naar Witje Wiebel, enkel het afscheid nemen van mama of papa durft nog wel eens wat te wringen wanneer ze me afzetten.

Na een razend druk weekend van schoolbezoekjes, moederdag vieren samen met oma, opa, nona en bompa in onze tuin moest ik vandaag op doktersvisite. Vorige week was er een afspraak gemaakt wegens mijn aanhoudende darmproblemen. Mijn darmpjes zijn ondertussen goed aan het werken zonder pijn. Maar toch gingen we naar de kinderarts om na te denken over de mogelijke oorzaak. Ik mocht vrolijk spelen terwijl mama al mijn eetgewoontes overliep. De arts was héél tevreden over mijn eten vooral de vele groentjes en fruit, bruine boterhammen en het drinken van water. Waarschijnlijk lag de oorzaak van alle pijn bij de volle melk die ik nu drink. Dus die mag voor een tijdje terug in de koelkast en ik krijg groeimelk. Hierin zit een aangepaste hoeveelheid eiwitten zodat ik deze beter verteer. Gelukkig mag ik verder kaas en yoghurt blijven eten, alleen niet meer elke dag.
Voor ik vriendelijk ‘dada’ zei tegen de dokter ging ik nog even op de weegschaal. Ik weeg nu meer dan 11,5 kg en meet 81 cm.
‘Dada’

Het is weer even geleden dat ik nog iets nieuws te vertellen had op mijn blog. Maar ik stond er dan ook niet zo best voor deze week. Mijn darmpjes speelden me weeral danig parten waardoor ik slechts met immens veel moeite mijn broekje kon vullen. Ondanks de kilo’s fruit, yoghurt en andere stoelgangverslappers heb ik het nog steeds moeilijk. Een bezoekje aan de dokter leverde niet veel op. Nu probeer ik dagelijks flink een poedertje te drinken in de hoop dat mijn buik snel weer de oude is.

Intussen leer ik veel nieuwe woordjes bij. Bijna alle dagen verras ik mijn oudjes met iets nieuws. Zo liet ik onlangs een boertje en zei daarna pardon. Waar heeft ze dat geleerd, zag ik mama en papa denken.  Als ik geen beleefd meisje ben

Maar zoals de titel vertelt, ben ik vandaag op schoolbezoekjes geweest. Eerst naar de gemeentelijke basisschool in ons dorpje, daar was ik al eens geweest samen met mama op bezoek bij de Paashaas. We mochten een kijkje nemen in het instapklasje en de andere kleuterklasjes. Ik speelde eventjes met het houten speelgoed en in de zandbak. Daarna gingen we even naar het optreden van de peuters en kleuters. Ik stal stiekem de show door uitbundig te dansen op mama haar schoot. Toen was het tijd om te vertrekken naar de vrije gemengde basisschool. Daar was het één groot feest met vele kinderen, ballonen, muziek, spelletjes, springkastelen, … Ook hier namen we een kijkje in het kabouterklasje. Ik ging onmiddellijk op verkenning: ballenbad, boekjes lezen samen met juf Monique, glijbanen,… . Mama en papa werden begroet door een heel vriendelijke directeur en krijgen veel uitleg. Ik kreeg zelfs een mooi kadootje: een potloodje met een kindje erop. Na een hapje en een drankje gingen we moe terug naar huis.

Het was een druk paasweekend. Zaterdag hadden we opnieuw een afspraak met de Paashaas in de tuin van kasteel Succa. Daar mochten we samen met andere kindjes op zoek gaan naar gekookte eitjes, die we dan mochten inruilen voor een zakje met 3 chocolade-eitjes. Ik had er deze keer niet zoveel zin in. Misschien nog wat last van mijn ziek zijn begin deze week of een mentaal sprongetje, wie zal het zeggen? Het enige wat ik wou was ‘pakkie pakkie’ of gepakt worden door papa en mama.
Zondag werden we verwacht in Hasselt voor de koffieklets. Mama zat achteraan bij mij in de auto om de lange rit wat aangenamer te maken. Eens aangekomen kreeg ik vele complimentjes voor mijn mooie Nijntje outfit. Hoewel sommige volwassenen dachten dat het Musti was Ik ging van schoot naar schoot en genoot van de vele aandacht, het wandelen in de tuin en het spelen met het Fisher Price huisje. Toen Jurgen en papa terug waren van een fotosessie pocketbike, mocht ik zelfs even plaats nemen op dat mooie rode motootje. Dit vond ik enorm fijn en dat is te zien aan de foto!  Omdat ik de hele namiddag niets had geslapen, deed ik flink een dutje op de terugweg en zo ging de autorit snel voorbij.
Vandaag werden we voor taart in Beke verwacht. Daar had de paashaas allerlei speelgoed verstopt in de tuin. Gelukkig was het ook vandaag mooi weer en kon ik onmiddellijk aan mijn zoektocht beginnen. Ik mocht alle speelgoed zoals boerderijdiertjes, auto’s, ballen, en kartonnen eitjes verzamelen in een mandje. Later werd het speelgoed eerlijk verdeelt tussen Josephine en mij. Het was een goed gevuld maar leuk paasweekend.

Enkele weken geleden kregen we een uitnodiging van de Paashaas in de brievenbus. Vandaag was het dan zo ver en gingen mama en ik voor het eerst naar de kleuterschool in het dorp. Samen met alle kindjes van het instapklasje kregen we daar een lekker ontbijt. Ik zat rustig op mama haar schoot en vulde mijn buikje met: 2 boterhammen met confituur, druifjes en banaan. Terwijl mama zelf nog wat at, werd ik heel vriendelijk uitgenodigd door Juul. Hij nam me bij mijn handje en wou mij meenemen naar de speelmat. Maar toen kwam net de Paashaas binnen. Vele kindjes werden een beetje bang en begonnen te wenen, maar ik besloot dapper om samen met mama een kijkje te gaan nemen. De Paashaas nam ons mee naar de tuin om daar eitjes te gaan zoeken. Nadat mama mij het eerste eitje had getoond, begreep ik snel wat ik moest doen. Ik liep naar de eitjes en legde ze mooi in het mandje van de Paashaas. Dat was héél fijn. Na onze zoektocht gingen we naar het instapklasje en konden we nog eventjes spelen. Ik ging aan de tafel zitten en begon wat te spelen met de puzzel en de blokjes. Voor we naar huis gingen, kregen we nog een mandje met 3 paaseieren in. Dank je wel Paashaas! Misschien zie ik nog wel ergens deze maand…

Dit weekend ging ik met mama en papa naar de halfvastenfoor in Gent. Nu ik flink aan het handje kan meewandelen kreeg ik weer de kans om mijn beentjes eens goed te strekken. Ik heb bij het touwtje trekken een mooie knuffel gewonnen en ook een vreemde bal die ik kan kneden. Later op de dag ging ik nog eens op bezoek in Aalst, waar ik samen met bompa, nona en mijn ouders schoenen ging kopen want mijn oude zijn te klein aan het worden. Van zo’n drukke dag word je natuurlijk erg moe en ’s avonds kreeg ik dan ook de slag van de welbekende hamer in de auto naar huis.

Zoals het spreekwoord zegt: geen nieuws, goed nieuws. Ik heb deze week een superweek achter de rug. Mijn humeur is sinds vorige week aan de beterhand, net als mijn gezondheid. Ik ben sinds 14 dagen niet meer ziek geweest. Iedereen nu maar duimen dat het zo blijft hé en dat we niet teveel reclame gemaakt hebben voor een microben-invasie. Heel de week vulde ik met spelen, lachen, woordjes oefenen, tekenen op mijn ‘Nijntjes-waterstift-blad’, dansen, doorslapen ’s nachts,… . Ook eet ik weer mooi een boterhammetje met beleg ’s avonds en heb ik al geleerd om zelf mijn lepel met eten naar mijn mondje te brengen. Flink hé. Misschien werd ik wel gemotiveerd door de eerste zonnestralen. Want ik hou er enorm van om op ontdekking te gaan in onze tuin. Alleen begrijp ik nog niet goed dat ik al mijn schatten niet in mijn mond mag steken. Nu ja, het is dan ook mijn eerste vrije kennismaking met de natuur.

Gisteren gingen we met ons drietjes richting Aalst, voor het grootste feest voor de Ajuinen. Vorig jaar moest ik bij Nona thuis blijven omdat ik toen nog te klein was en het weer te koud. Maar dit jaar mocht ik mee genieten van alle kleurtjes, lichtjes en luide muziek. Ik keek vol verbazing naar al die gekte. Natuurlijk haalde ik mijn charmes boven en zo kregen we extra snoep van de carnavalisten, een appelsien van de Gilles, zelfs een pluche hondje! Ik hield het meeste van de leuke muziek en ik zat dan vrolijk mee te wippen in mijn buggy.  Volgend jaar krijg ik ook een kostuum  

Ondertussen blijf ik goed mijn woordjes oefenen en ken ik er een paar nieuwe: appel, amaai, allo, toe, … Ook begrijp ik meer dat bepaalde stukjes speelgoed bij elkaar horen en puzzel ik de blokjes in de juiste gaatjes in mijn koekjespot. Ik leer nog elke dag bij!