Woensdag gingen we met z’n allen op bezoek bij Nona. Voor mij was het geen speciale dag, maar mama en papa wisten wel beter. Toen ik in de living kwam, zag ik onmiddellijk iets groots en mooi staan… Het was een rood keukentje met een oven, frigo, bruudruuster, waterkoker, en nog veel meer. Onmiddellijk ging ik op verkenning en probeerde enkele gerechtjes uit. Na mijn kookkunst zag ik nog andere spulletjes: een poppenbuggy en een mooi boekje. Het boekje ging over een konijntje dat naar het potje leert gaan, een thema dat steeds meer terug komt. Maar van echte potjestraining is nog geen sprake, voorlopig is het vooral lezen en spelen met het potje en mijn poppen.

Ook gingen we  naar de winkel op bezoek bij de Sint. Ik vond het best leuk tot ik plots tussen de speelgoedrekken Zwarte Piet zag. Ik schrok enorm en kroop vlug bij mama. Die gaf eerst een handje aan Piet, en dapper maar met een héél klein hartje, volgde ik haar voorbeeld. Al snel begreep ik dat Zwarte Piet best wel lief is. We gingen verder op zoek naar de man met die lange baard. Dan was het grote moment daar, ik mocht samen met de Sint op de foto. Maar dat vertrouwde ik niet hoor. Met héél véél tranen en dicht bij papa ging ik op de foto. Gelukkig was mijn vriend Zwarte Piet daar snel om mij te troosten met een zakje vol lekkers. Wat een avontuur!

Deze avond vonden mijn oudjes eindelijk nog eens de tijd om een berichtje te schrijven over het “grote feest” van vorige week. Zondag wachtte mij een grote verrassing toen ik thuis kwam. Ik was zaterdag bij Nona gaan slapen zodat mama en papa rustig naar Facts convention konden en eens gezellig aten bij de Indiër. Toen ik uit de auto stapte zag ik op de ramen van de living en voordeur: Nanadu, Pantuf, Bumba en Bumbalu. Ze verwelkomden ons voor mijn feestje. Maar dit was niet de enige verrassing, in de living stond een grote tafel met een Bumbatafellaken, Bumbabordjes en bijhorende servieten. Natuurlijk waren er ook slingers en vele ballonnen, waar ik nu nog leuk kan mee spelen. Een beetje later kwamen ook Oma, Opa, Marieke, Pieter, Anna en Josephine. We aten allemaal van mijn lekkere Bumbataart. Ik kreeg héél veel leuke kadootjes: vele blokken en een poppenhuis van Duplo, een leuke pop, boetseerklei, kaartspel van Bumba. Zo kan ik me goed amuseren tijdens de herfstavonden.

Dank je wel iedereen voor de leuke spulletjes en de vele mooie kaartjes! Dikke kus, Cleo

Het lijkt wel of de herfst nu definitief in het land is. Het duurt dan ook niet lang of de microbes zijn er. Eerst werd mama even ziek, maar na één dagje in bed liggen met koorts, was zij terug hersteld. Een paar dagen later was het de beurt aan papa. Ook hij moest rusten in bed met hoofdpijn, maag- en darmklachten. En jullie raden het al… deze nacht was ik het volgende slachtoffer. Een korte maar hevige maag-tsunami zorgde voor wat nachtwerk voor mijn oudjes: bed afwassen, ik in bad, haartjes wassen, nieuwe pyjama en slaapzak aan en dan maar duimen dat ik snel terug kon slapen. Na een paar minuutjes spurtten mama en papa terug naar de kamer, net op tijd om de schade te beperken. Gelukkig verliep de rest van nacht wel rustig.

Niet alleen zijn wij ziek geworden maar ook onze oude auto heeft de start van de herfst niet overleefd Op een ochtend vertrok mama naar het werk en na enkele minuten stopte de auto in het midden van de baan. Na drie dagen zoeken, was het probleem nog steeds niet gevonden. Dus werd het even puzzelen en zoeken hoe we met zijn drietjes naar ons werk geraken. Nu ga ik samen met mama naar Witje Wiebel en gaat papa met de brommer naar het werk. Duimen maar dat er vanaf nu alleen maar goed en leuk nieuws komt.

Onze vakantie zit er jammer genoeg bijna op, dus tijd om hier eens te vertellen wat ik allemaal beleefd heb. Zo zijn we samen met Nona naar Plopsa indoor Hasselt geweest. Dat was reuzeleuk, vooral de Bumba show. Nog dagelijks vertel ik aan mijn oudjes dat de aap in het verhaal stout was. Omdat het in Plopsaland vrij rustig was, kon ik ook veel handjes gaan geven aan Bumba, Bumbalu, Plop, Kwebbel en Piet Piraat. Na mijn Studio 100 avonturen even naar de familie in Limburg om lekkere taart te gaan eten. Ook ben ik eens op bezoek geweest bij oma en opa, wat  in de tuin gaan spelen en even gaan kijken naar vele boerderijdiertjes. Vrijdag was het dan grote feest en mocht ik mijn mooie kleertjes aandoen want Pieter en Anna trouwden. Na het stadhuis zijn we naar hun thuis geweest, zo konden Josephine en ik eerst nog wat spelen voor we met z’n alleen vertrokken naar Wasigny in Frankrijk. Daar sliep ik nog eens samen met papa en mama op één kamer. Was dat even wennen voor ons drietjes. We gingen ook wel nog een dagje shoppen in Gent en eens in het Waaslandshopping center. Als afsluiter van het verlof vertrokken we vandaag naar de Zoo in Antwerpen waar ik voor het eerst oog in oog stond met een olifant, tijger, nijlpaard,… ik had nu al duidelijk meer aandacht voor de diertjes dan bij ons laatste dierenparkbezoek.

Naast al deze leuke uitstapjes speelde ik natuurlijk ook nog veel thuis en oefen ik dagelijks mijn woordjes. Nu zit het verlof er jammer genoeg op, toch zijn mijn oudjes wel een beetje blij dat ik maandag terug naar Witje Wiebel kan om daar nog eens met andere kindjes te spelen. Hopelijk zal ik door deze afleiding wat minder koppig en eigenzinnig zijn. Want dat ik heb jammer genoeg ook goed geoefend dit verlof. Zo laat ik duidelijk blijken wanneer ik niet akkoord ben door te brullen, te roepen en soms op de grond te gaan liggen. Mijn koppigheidsfase is begonnen en zo ook het ontwikkelen van talloze grijze haren bij mijn ouders….

Terwijl voor de meeste mensen de vakantie voorbij is, komt de onze dichter bij. Eind deze week zijn we met ons hele gezinnetje zo’n 2 weken thuis! Mama en papa zijn al stiekem aan het aftellen en hopen dat ik even braaf, lief, gezond,… blijf als de afgelopen maanden. Want de laatste maanden was ik een super voorbeeldige peuter. Zo speelde ik vaak buiten, met mijn fiets of poppen, keek naar de zonnebloemen, at framboosjes  uit eigen tuin, oefende ik het bouwen van duplo-huisjes en van zinnen, at ik mooi helemaal alleen en ben ik een echte fan geworden van choco-bokes, … en nog zoveel meer. Door al de zonne-vitamientjes ben ik bijna 2 maand niet meer ziek geweest. Duimen maar dat ik een voldoende groot reservere heb opgestapeld voor de hele winter.

Afgelopen zondag vertrokken we na mama’s werkdag snel richting Zevergem. Daar waren alle broers en zussen van opa gezellig samen voor een stukje taart en lekkere eten. Door het mooie weer konden we buiten zitten in de grote tuin. Eerst moest ik toch even wennen aan die vele onbekende gezichten. Maar na een stukje taart, begon ik het terrein te verkennen. Eerst wat met mijn bal spelen, dan even fietsen. Ook nog wat op de mat spelen met het speelgoed van de andere kindjes. Zij waren al een pak ouder dan mij, maar ik liet mij niet doen hoor! Wat ze ook zegden, ik liep ze achterna terwijl zij oorlogje speelden, of maakte duidelijk dat ik ook wel eens met zo’n treintje wou spelen. Aan de grote mensen toonde ik volop mijn charmes: eens lachen, zwaaien, mij laten pakken, kusje geven, “high fiven”…  Ik leek wel energie te hebben voor tien. Hoewel het al na 21u was, liep ik nog vrolijk te springen en rond te crossen. Na mijn avondflesje vertrok ik naar dromenland voor een lange reis tot wel 9u ’s morgens! Bedankt voor de leuke dag allemaal!

Witje Wiebel is nog steeds gesloten maar vervelen doe ik mij thuis niet hoor. De eerste week van mijn verlof was papa thuis, de volgende 10 dagen was het de beurt aan mama en de afgelopen 2 dagen kwamen opa en oma babysitten. Ondertussen leer ik ook alle dagen nieuwe woordjes bij, lepel ik alleen mijn groentepapje en doe ik deuren open en dicht. Naast al dat leren, maak ik ook nog veel plezier door veel te spelen, de vloer te vegen met mijn eigen mini-borsteltje, te dansen, te springen, … en mijn allernieuwste hobby: zingen! Ik zing uit volle borst mee met bekende studio 100 liedjes zoals: Samson, Het is lente, Wij springen in de zee,… Maar ik leer ook traditionele liedjes en rijmpjes: Slaap kindje slaap, Poesie mauw, Handjes draaien, Appelsien, … Dus als jullie nog liedjes kennen, stuur de teksten maar door en dan zingen we samen uit volle borst!

Deze week was ik samen met papa thuis omdat de kribbe dicht was. Maar dat vond ik niet zo erg. Ik speelde vrolijk en was nog steeds het zonnetje in huis tot… ik plots terug buikproblemen kreeg. Opnieuw werd het spelen onderbroken door pijnscheuten, wenen en totaal verkrampen. Het duurde zo’n 4 dagen voor ik opnieuw mijn pampertje kon vullen. Alle trucjes zoals een warm lekker ontspannend bad, buikstreeltjes, fruit, vezels,… hielpen slechts even de pijn te verlichten.  Volgens de kinderarts is er geen lichamelijke oorzaak en zit het waarschijnlijk tussen mijn oren door één of ander pijnlijke poep-ervaring. Hiervoor moet ik nu ruim 1 maand dagelijks een poedertje drinken. Mama noemt het mijn eigen speciale limonade. Verder moeten mijn oudjes ervoor zorgen dat alle pamper- en poepverzorgingen niet bedreigend zijn maar iets leuks. Hopelijk werkt de limonade snel zodat ik  terug het zonnetje word. Santé!

Na een periode van veel wenen, roepen, zeuren, peuterdeugenieterij en hangerig zijn, ben ik terug het zonnetje in huis. Na mijn dagjes in Witje Wiebel speel ik thuis vrolijk, eet ik zonder probleem mijn boterhammen en probeer ik zo goed mogelijk te luisteren naar wat mijn oudjes zeggen. Af en toe heb ik het wel nog moeilijk met één bepaald woordje nl. nee. Maar daar wordt aan gewerkt. Mijn favoriete bezigheden zijn: tekenen aan mijn eigen tafeltje met stoeltjes, paardje rijden af en toe op mijn schommelelement, verstoppertje spelen, dansen, springen en meezingen met mijn studio 100 helden, puzzelen en spelen met mijn nieuwe duplo blokken en diertjes…  Ondertussen oefen ik verder met nieuwe woordjes en probeer ik zo goed als mogelijke de zinnetjes te herhalen die mama en papa zeggen. Maar dat moeten jullie maar zelf eens horen wanneer jullie mij de volgende keer in levende lijve ontmoeten.
” Salu en kis” van Cleo

Vandaag was een grote dag voor mij, want ik mocht samen met papa en mama naar Plopsaland. Een uitgelezen kans om al mijn helden van op tv eens van dichtbij te kunnen zien. Na een ritje van een uurtje kwamen we aan de ingang, waar ik al dadelijk op de foto mocht met Bumbalu. Ik was danig onder de indruk van die verschijning, maar ik had nog geen idee wat me nog allemaal te wachten stond die dag. Ik zwierde van de paardenmolen naar een draaimolen met autootjes, en vervolgens ging ik vliegen in een draaiende ballonnenmolen, wiebelen met eendjes in de vijver, springen met kwakende kikkers en in de drijvende theepotjes zitten. Gelukkig mochten papa en/of mama me steeds vergezellen, op die manier mocht ik al op enkele attracties die normaal nog niet bedoeld zijn voor een kleine dreumes als ik. Daarna was het tijd voor een bezoek aan de kinderboerderij, waar ik achter schapen en geiten aan kon rennen. Ik mocht met papa ook even op de tractor, en mocht zelfs aan het stuur zitten. Gelukkig kon ik goed sturen en heb ik geen enkel schaap doodgereden. De grootste verrassing voor mij was de Bumba show, waar ik mijn grote held in levende lijve zag. Mama en papa zorgden er voor dat we op de eerste rij zaten mooi voor het midden van het podium. Ik danste ijverig mee op mama’s schoot, zat met spanning te kijken hoe Bumba en Bumbalu toverden en zwaaide hen uit toen de show was afgelopen. Op onze weg naar de uitgang kwamen we nog kabouter Plop tegen. Nog even samen op de foto en als bedankje gaf ik hem een zoen op zijn neus. Het was een superdag! Terwijl we naar huis reden en ik in slaap viel, hoorde ik nog net mijn oudjes vertellen hoe een fantastische dag ze dit wel vonden en dat we zeker nog eens terug komen! Zo kon ik alleen maar zalig in slaap vallen terwijl ik droom van al mijn avonturen met mijn helden.